ارسطو طاليس در اثولوجيا مىگويد : نفس در بدن جاى نگرفته بلكه بدن انسان در نفسش جاى گرفته است و هركس بخواهد به صورت نفس مجرد خود نگاه كند پس بايد از حكمت ، آئينه‌اى برخود قرار دهد . و در كلام نورانى حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام اين مطلب به صورت بسيار دقيق بيان شده است . « اتَزْعَمُ انَّكَ جِرْمٌ صَغيرٌ و فيكَ انْطَوَى العالَمُ الأكْبَرَ ؛ اى انسان آيا تو خيال مىكنى كه يك مادّهء كوچكى هستى در حالى كه عالم بزرگى در تو جاى گرفته است » . بنابراين راز نيكى و حسنات كوچك به خوبى روشن گرديد كه كوچكى آنها در ظاهر و عالم مادى است ولى در فضاى باطن و نيت كه به انسان بزرگ معروف است داستان عوض مىشود چون به عالم غيب و معنا متصل است ، چون كه نيت هركار خوب و خير در همان محيط شكل مىگيرد ، در نتيجه موجبات ، پربار شدن و رسيدن به مرحله نموّ و رشد را با خود خواهد داشت و همچنين نيت بد و نادرست هم در وضعيت خاص خودش قرار مىگيرد كه به دنبالش كيفرهاى شديدى به بار مىآورد . به هر حال در اول دعا خوانديم [ وَ يا مَنْ يَجْتَبِي صَغِيرَ ما يُتْحَفُ بِهِ ] اى كسى كه تحفه‌هاى كوچك را مىپذيرى ، كه اشاره به اعمال ظاهرى است مانند [ سلام كردن ، دست كسى را گرفتن و . . . ] سوم : شناخت صفات الهى اميدوار كننده است حضرت در بخشى از دعا ، به شناساندن خداوند مىپردازد ، تا ذهنيت‌ها نسبت به حضرتش تعديل شوند ، مىگويد ، درِ توبه‌ات ، بر روى علاقمندان باز است و بخشش‌هايت به درخواست كنندگانت هر لحظه مىرسد ، دادرسىهايت به